Dirty Pages :: Racing Team Weblog: Steenwijk: de 'generale'

Steenwijk: de 'generale'

12-07-2010 10:24

Het is inmiddels alweer even geleden, maar twee weken voor het Nederlands Kampioenschap was er in Steenwijk een mooie gelegenheid om de vorm nog even te testen. Klara, Kiona en Bas maakten graag van deze gelegenheid gebruik om op het parcours op 'De Woldberg' te laten zien hoe ze er voor stonden.

Kiona:
Pas de dag voor de wedstrijd besloot ik naar Steenwijk te gaan om daar de laatste nationale wedstrijd voor het NK te rijden. Daar aangekomen in Steenwijk meteen door naar de inschrijving, alwaar ik - na 30 minuten in de rij staan - kon bijschrijven. Doordat ik toch al niet al te vroeg was, schoot het verkennen en inrijden er een beetje bij in. Ik begaf mij haastig naar de start, nadat ik nog even snel mijn bidonnetjes bij Bas en Nard in de verzorgingszone had gedumpt.

Bijschrijven betekent achteraan starten, dus bij het startfluitje was ik als allerlaatste vertrokken. De start was op een smal, mul zandpad waar net plek was voor 3 à 4 dames naast elkaar. Na 150 meter ging dit zandpad over in een singletrack, om deze vervolgens een halve ronde lang niet meer te verlaten. Vastzittend achter wat minder hard rijdende meisjes, zag ik de gaten voor me ontstaan en groeien...

Zodra het kon ben ik gaan inhalen en elke ronde reed ik wat plekjes naar voren. Verrassend genoeg kon ik 75 minuten lang gas blijven geven. Toen ik finishte had ik echter geen idee waar ik precies lag. Desondanks gaf de race me wel een lekker gevoel. Deze was eindelijk eens zonder pech en lichamelijk ongemak verlopen, en ik kon lekker diep gaan, zonder het gevoel te hebben macht te verliezen.

Bij het checken van de uitslagen, hoorde ik dat ik ook nog eens 5e was geworden! Dus dat goede gevoel werd ook nog eens beloond met een nette klassering. Ik kan niet anders dan tevreden zijn. Nog even wat puntjes op de i, en dan... Op naar het NK!

Klara:
Jeah, deze keer mocht ik mooi op de tweede rij starten! Dat scheelde nogal, want het pad was maar 4 vrouw breed. Nog even zenuwachtig op het startschot wachten..Pistool stuk! Dan maar weg op het fluitsignaal. Dat ging goed! Ik lag zomaar 4e in het groepje van nummer 1 tot en met 4 en nummer 5 had op dat moment wat achterstand. Ik zag mijzelf al 4e worden. Dat zou gaaf zijn!

Halverwege de ronde moest ik helaas een gat laten vallen en wat later werd ik al ingehaald. Dus toen lag ik 5e en ik zag alweer iemand van achter aankomen. Oef, dit was niet erg motiverend. Het lukte me niet mijzelf alles te laten geven en te vechten voor dat plekje. Ik liet het gebeuren en zakte af naar plaats 6. Ik ging er ook nog even bij liggen in een bocht en zakte af naar plaats 7, toen 8 en finished uiteindelijk als 9e. Niet helemaal wat ik verwacht had. Ik heb daarentegen wel erg genoten van het mooie rondje. Mooie singetracks, exotische varens en toch nog een paar mooie klimmetjes en afdalingen. Volgend jaar gewoon een nieuwe poging.

Bas:
Na uitstappen wegens ziekzwakmisselijk in Oosterbeek het voorgaande weekend en eigenlijk weer een week waarin ik me niet top voelde, besloot ik toch maar naar Steenwijk af te reizen. Twee jaar geleden had ik er ook al gereden, en met een vierde plaats is dat nog steeds mijn beste nationale resultaat ooit.

Omdat mijn voorinschrijving kennelijk niet helemaal goed aangekomen was mocht ik achteraan aansluiten bij de start. In de paar honderd meter bospad die volgenden tot de eerste singletrack kon ik welgeteld een (1) persoon inhalen. Dat schiet lekker op! Door rustig te blijven op de singletracks en op de bredere plekken zorgvuldig mijn inhaalmomenten te kiezen kon ik stukje bij beetje naar voren opschuiven. Omdat Steenwijk een vrij goed lopend rondje is, met weinig zware stukken, bleef het pak lang bij elkaar.

Toen ik ronde twee eenmaal 'mijn' groep gevonden had, bleek ik op plaats 10 te liggen. Zonder een meter kopwerp te doen ging het ronde na ronde verder. Ik had een klein beetje reserve, maar omdat we met vijf man samen reden, wilde ik die reserve niet gaan opbranden aan het op sleeptouw nemen van vier andere mannen.

Deze tactiek had vast gewerkt, ware het niet dat ik, met nog drie rondes te gaan, mezelf als een Spaanse voetballer ter aarde stortte. De vier man voor me trokken hier zich weinig van aan, er werden geen kaarten uitgedeeld, geen vrije trappen toegekend, dus zat er weinig anders op dan zo snel mogelijk weer op de fiets te springen en dat kleine beetje reserve dat ik had in te zetten om terug te komen bij de groep. Het lukte, op hangen en wurgen, maar ik sloot weer aan. Ik reed al ruim in blessuretijd de laatste ronde in. Toen de demarrages begonnen, kon ik weinig anders dan lijdzaam toezien. Nog heel even probeerde ik tot plek 9 te komen, maar deze illusie verdween snel. Als tiende kwam ik over de streep, binnen zichtsafstand zowat van de nummer vijf. De vorm is niet verkeerd, laat dat NK maar komen.

Geplaatst door: Gary'sGirl 5 reacties