Information about Dirty Pages in English
Nickname   Wachtwoord 
Special Test: Cube Elite Super HPT

 09-06-2009   20:08

Ti is saai; een titanium fiets valt normaal niet zo op in de menigte. ‘Kenners’ spotten er één op grotere afstand dan ze een nummerbord kunnen lezen, maar eigenlijk staat het materiaal garant voor een ‘understated’ look. Kom dichterbij en een bijzondere gloed over het metaal verraadt dat er iets speciaals is aan het frame. ‘Kenners’ hebben dan al lang een oordeel geveld over de al dan niet (meestal wel) briljant gelegde lasrupsjes en de apart gevormde detailoplossingen voor de standaard uitdagingen van een mountainbike frame.

Bij deze Cube is er geen verbergen in de massa aan. De fiets schreeuwt om aandacht. Veel wit, rood, nog meer wit en net genoeg titanium vlakken om te herkennen van welk materiaal het frame gemaakt is. Aandacht krijgt de fiets: Je kan geen andere mountainbikers tegen komen of de blikken dwalen af alsof er een schaars geklede vrouw langs loopt.



Bij een fiets in deze prijsklasse hoef je het niet te hebben over de afmontage. XTR groep <check>, Formula R1 remmen <check>, Syntace carbon spul <check>, Magura Durin <check>. Gewicht voor de kleinste maat: 8,7 kilogram. Hoewel de DT Swiss XCR 1250 carbon wielen een ware eyecatcher zijn, mag je een wielset van dit kaliber ook wel verwachten in deze fiets.





Het frame telt en dan vooral de rij-ervaring. Een wedstrijdje moet uitkomst bieden: dat geeft de grootste garantie dat ik niet te vriendelijk ben voor deze fiets.

De eerste indruk is: Deze fiets rijdt perfect! En die indruk blijft bestaan. Van alle kanten werd ik gewaarschuwd voor ‘die slappe wielen’ en ‘een Ti frame van dat gewicht, dat zal wel flexen’. Daar is in de praktijk weinig van te merken. Geen gedwarrel door bochten, geen kettingblad dat bij elke pedaalslag tegen de voorderailleurkooi aan loopt en niet het gevoel dat je frame het aanzetten omzet in buiging in plaats van acceleratie.

Mind you, ik weeg 70 kilogram en een wat zwaarder persoon zal het wellicht merken. De wielen hebben een gewichtsbeperking van 90 kilogram. Wie tegen die grens aan zit, zal ongetwijfeld een minder solide fiets ervaren. Natuurlijk, écht stijf is anders, maar hier krijg je een levendig en vergevingsgezind karakter voor terug.





De stuureigenschappen zijn erg prettig, een zeer geslaagde mix tussen wendbaarheid en stabiliteit. Ik kies met enige regelmatig lijnen die behoorlijk fout blijken te zijn en de Cube laat zich desondanks ‘mid flight’ prima van richting veranderen. Wendbaarheid moet niet doorslaan naar nervositeit, maar daarvan is geen sprake: Op een bospad zonder handen aan het stuur fietsen kost weinig moeite. Typisch is dat de balhoofdhoek 1 graad minder steil is dan die van de HPC carbon modellen. Blijkbaar heeft Cube voor dit model een iets relaxter stuurgedrag gewild.

Fold Performance by Lynskey
Nu de rijeigenschappen getest en goedbevonden zijn, terug naar het stralende middelpunt: het frame. Dat bestaat uit 6al/4v Ti ‘buizen’ die uit gevouwen en daarna gelaste platen titanium zijn vervaardigd. Waarom? Deze legering heeft een hogere treksterkte dan het meer gebruikte 3al/2.5v. Daardoor is een lager gewicht mogelijk, maar er is lastig een naadloze buis mee te maken. Het frame weegt in de kleinste maat ca. 1290 gram, wat voor een titanium frame erg weinig is. De vouwen zouden de stijfheid ten goede moeten komen. Ze geven vooral een aparte look. Voor de fabricage van het frame is Cube een ‘samenwerkingsverband’ met Lynskey Performance aangegaan. Lynskey is gekend om hun verregaande manipulatie van titanium buizen om optimale specificaties in een frame te krijgen. Cube liet voor dit frame alles uit de kast trekken bij Lynskey, aangezien de specs overeenkomen met Lysnkey's hoogste custom level, op het op maat gemaakte na.





Een klassiek voordeel van titanium is dat het erg lang mooi blijft en mochten er krasjes en schaafplekken ontstaan, dan kan je die wegpolijsten zonder risico op roest. Alleen al daarom is het jammer dat er op een groot deel van dit frame een dikke laklaag zit die vrij makkelijk chipt. Het onbedekte deel van het titanium is gezandstraald, wat resulteert in de matte kleur. Dit is nog steeds weinig gevoelig voor krassen, maar wegpoetsen heeft veel minder zin, omdat je de gepolijste plek altijd zult blijven zien.



Mocht dit overkomen als muggeziften: De adviesprijs van de complete fiets is €8500,-. Een zekere mate van perfectie mag dus wel geëist worden. Het is de vraag wie hem voor dit bedrag gaat kopen. Wellicht een aantal klanten die iets chiques van Duitse makelij willen. Met name Duitsers, waarschijnlijk. Zou iemand die zoveel geld uit wil geven niet eerder een los frame van een merk met wat meer stamboom kopen, eventueel op maat gemaakt? Dat is immers ruimschoots mogelijk met dit budget en zonder ook maar enkele afbreuk te doen aan de montage. Het leuke is natuurlijk dat dit eigenlijk een Lynskey is. Zou een koper van een frame van een paar duizend euro niet willen dat dat er ook opstaat, in plaats van Cube in dikke, witte lak?

Uitermate goed presterend plaatje voor in de folder
De Elite Super HPT lijkt bedoeld als prestigeobject voor in de folder, de teaser voor de rest van de Cube lijn. Op de rijeigenschappen is weinig af te dingen, dus wie een flinke zak geld uit wil geven doet wat de prestaties betreft zeker geen miskoop. Desondanks geschrokken van de prijs, maar wel lekker gemaakt door de looks? Voor wie een Cube met de magie van Titanium wil, is de Cube Elite HPT (€3000,-) een veel betere deal. De meerprijs van de Super HPT bevat voor een deel een aantal duurdere onderdelen. De rest van het bedrag zou garant moeten staan voor de klasse van een Rolls Royce. Helaas ontbreekt dat... net als een automatisch wegklapbaar ornament op de motorkap... uh.. balhoofdbuis...



Tekst: Jeroen Kooij
Foto's: Coen de Jongh

Geplaatst door:  DeKerfs   11 reacties

© 1999-2008 Dirty Pages · Privacybeleid · Gebruiksvoorwaarden · Adverteren · Contact