Information about Dirty Pages in English
Nickname   Wachtwoord 
Special Race Special: Dirty Pages puts the dirt back in!

 14-11-2006   22:00

Bloed kruipt vaak waar het niet gaan kan. Een goed voorbeeld is de trend naar grotere wielen dan de standaard 26 inch bij mountainbikes, gebaseerd op een maat die eigenlijk al heel lang gangbaar is bij racefietsen. Menig mountainbiker zal zich in zijn vroege 'wilde haren' tijd afgezet hebben tegen de bestaande wielrenmethaliteit, maar vroeg of laat kruipt iedereen toch een keer op de racefiets om in de avonduren wat bij te trainen, om een Amstel Goldrace toerversie te rijden of wat dan ook. Maar wij mountainbikers zijn een verwende soort. Voor de standaard Pinarello's, Colnago's en Gazelle's draaien wij ons hoofd niet meer om. In een zoektocht naar racefietsen die echte mountainbikers wel kunnen bekoren, nam Dirty Pages drie racefietsen onder het vergrootglas, racefietsen van typische Amerikaanse (of Canadese) mountainbikemerken: een Rocky Mountain Solo 70cr, een Cannondale SystemSix Team Si en een Kona King Zing.






Highend racefietsen

In een mountainbikewereld waar voorvorken van 1000 euro niet ongebruikelijk zijn, waar men niet meer opkijkt van een derailleur van meer dan 200 euro, kunnen we natuurlijk niet aankomen met drie goedkope racefietsen. Deze drie fietsen zijn dat zeker niet! Dit zijn allemaal highend karretjes waar menig profwielrenner jaloers op kan zijn. Alledrie zijn afgemonteerd met Shimano Dura Ace, wellicht ten overvloedde, maar dit is Shimano's topgroep. De Mavic Ksyrium SL wielen lijken ook gemeengoed te zijn bij fietsen van dit caliber evenals crankstellen van carbon in plaats van het standaard Shimano crankstel.
De racefietsen passen daarbij in de nieuwe trends binnen de mountainbikewereld: grote wielen (29-ers) lijken daar de trend te worden als we sommige mensen mogen geloven. Ook de combinatie met vreemd gevormde sturen (lees: anders dan recht) lijkt aan een opmars bezig. Loopt de racefiets op dit gebied dan toch voorop?




Cannondale SystemSix Team Si

De Cannondale is de meest met liefde afgewerkte fiets uit de groep. De aluminium hourglass achterbrug is een kunstwerk op zichzelf, de wielen vallen zonder aarzelen in de dropouts en de overgang tussen aluminium en carbon is subtiel en degelijk te noemen. Je kunt merken dat er iemand in de fabriek heeft gestaan met een tevreden glimlach op zijn gezicht nadat dit frame in elkaar gezet was. Ook het enorme balhoofd valt op. In eerste instantie komt dit wellicht een beetje te lomp over op een racefiets met een dergelijke slanke achterkant, maar zodra je een uurtje gaat staren en de voordelen op je in laat werken (een dergelijke constructie is meer bestand tegen impact van voren, levert directer stuurgedrag op en heeft minder snel kans op speling op het balhoofd) dan ga je ook van dit aparte trekje van de SystemSix houden.
Balhoofd, stuurpen en crankstel uit de Cannondale SI (System Integration) reeks maken de fiets echt Cannondale specifiek af. Dit is net het puntje op de 'i' wat de fiets maakt!




Kona King Zing

De King Zing is onbetwist de opvallendste verschijning. Met zijn felroze kleur en ronde vrouwelijke vormen trekt hij overal de aandacht naar zich toe, of je er nu van houdt of niet. De afwerking met carbonnen FSA onderdelen en het ergonomisch gevormd stuur maken hem zo mogelijk nog vooruitstrevender ogen dan zijn kleur doet vermoeden. De Kona is dan ook een fiets voor de typische playboy, Mario Cipolinni zou er graag op gereden hebben, maar die zat vast aan zijn contract met Cannondale!




Rocky Mountain Solo 70cr

De meest mountainbike achtige racefiets in onze ogen is echter de Rocky Mountain Solo 70cr. Maakte Rocky voorheen nog vrij onopvallende racefietsen, met de Solo serie en met name met dit soort karakteristieke zwart/wit met maple leaves modellen drukken zij heel duidelijk hun brand stempel op de fiets. De doorgetrokken zitbuis en de klaverblad-achtig gevormde bovenbuis zijn ook karakteristieke kenmerken van de Solo. De boodschap die aan de designers mee gegeven is, ontwerp een racefiets, die onmiskenbaar een Rocky Mountain uitstraling heeft, is duidelijk gelukt. De no-name achtige stuur/stuurpen onderdelen, doen de fiets misschien wat te kort, maar dit mag niet voorkomen dat de Rocky het qua unieke looks wint. De fiets is subtiel, doch vooruitstrevend, simpel maar erg mooi en bovenal: het is een echte Rocky Mountain!




Geschiedenis

De voorgeschiedenis van alle drie de fietsen is compleet anders. Cannondale begon in de tachtiger jaren als een van de eerste framebouwers en met aluminium racefietsen. De echte doorbraak kregen ze pas toen ze in de begin jaren negentig met hun -voor die tijd vooruitsrevende- mountainbikes kwamen. Destijds werden zij nog in een adem genoemd met de fietsen van Gary Klein, die eveneens pionierde in aluminium mountainbikes. In de tussentijd hebben ze bij Cannondale niet stil gezeten, na vele omzwervingen met framedesigns (denk alleen al aan alle full-suspension modellen), hun crossmotor segment, wat slechts enige tijd bestaan heeft en nu met een verder ontwikkeling in de vorm van aluminium combineren met carbon tot een frame.

Het Canadese Kona begon als puur mountainbike merk. Met enkele geraffineerde stalen hardtails zetten zij zich destijds neer als een producent van onopvallende kunstwerken. Ook toen al deden zij pogingen de racefiets markt op te komen, met nota bene een volledig titanium model! Uiteraard kregen ze hiermee geen voet aan de terughoudende racefiets grond, waarna ze zich zijn richten op de extremere varianten van de mountainbike sport (en niet zonder succes)! Sinds twee jaar heeft ook Kona de liefde voor de racefiets hervonden en presenteerde op de afgelopen twee Eurobike beurzen erg sjieke modellen. Hiermee laten ze in ieder geval zien dat ook de racefietsen weer hun mannetje staan.

De andere Canadees, Rocky Mountain, begon halverwege de jaren negentig eens met enkele racefiets modellen. De mountainbikes bleven en blijven echter bij dit merk de boventoon voeren. Toch verbaast dit model van Rocky ons in alle aspecten positief: gedurfde buis- en framevormen (doorgetrokken zitbuis) gecombineerd met een typisch Rocky uiterlijk is een logisch vervolg van wat Rocky Mountain het afgelopen decennium aan fietsen heeft laten zien.




Wegnichten?

Nu kunnen we eindeloos blijven praten over de fietsen, maar erop rijden is toch het ultieme doel! Dus trokken we erop uit, met een bijna oldtimer Peugeot 405 break volgepakt met 15.000 euro aan fietsen en minstens zoveel aan camera apparatuur, naar het zuiden des lands: Limburg. De omgeving om zelf eens te rijden als de profs, met hellingen als de Cauberg, de Keuteberg, Gulpenerberg (of was dat nu het biermerk?), Hallembay en St. Pietersberg. Maar wij zijn Dirty Pages en dus nemen we de fietsen mee... de mergelgroeves in! Deze groeves met wanden steiler en hoger dan gemiddeld in Utah te vinden maken Josh Bender nog jaloers! Het mooie van mergel is echter dat bij de juiste condities van zon en voldoende neerslag de laag bijna net zo hard en strak wordt als nieuw aangelegd asfalt. En als je de groeve opzoekt die ook nog wel eens door motorcrossers bezocht wordt, heb je eveneens technische steile afdalingen! Tijd voor een echte test: kun je op een racefiets ook echt afdalen? De fietsen werden voorzien van pedalen, de helm ging op en met enige schrik werden de eerste afdalingen ondernomen. Met die gladde bandjes glij je toch in een keer naar beneden? Die raceremmetjes hebben toch geen remvermogen? Het lijkt onmogelijk, maar toch lukt het! Misschien is het de combinatie gladde banden en raceremmen, dat je je wielen toch kunt blokkeren en de redelijk rulle ondergrond, zodat je ook nog enigzins beschaafd beneden komt. Misschien is het alleen psychologisch dat een racefiets minder zou presteren. Menigeen zal respect hebben voor Sven Nijs, een van de grootste acrobaten uit de cyclocross wereld, maar misschien is een dergelijke fiets niet eens zo veel moeilijker te berijden in het terrein als onze eigen mountainbikes?! Ook bergop viel reuze mee op de racefiets... zolang de ondergrond hard en vlak was en het stijgingspercentage binnen Nederlandse maatstaven bleef.






What about it?

Racefietsen kunnen ook mountainbikers aanspreken! Heel erg veel zelfs, je moet alleen verder willen en durven kijken dan de doorsnee fietsen, waar de gemiddelde 'trimmer' op rondrijdt. Deze racefietsen zijn stuk voor stuk juweeltjes, waarbij ze allen hun eigen uitspringende details hebben. Een racefiets iets voor gepensioneerden? Ook dat vooroordeel hebben we de wereld uit geholpen, je moet alleen de fiets durven gebruiken als je daar je kick uit haalt. Alpe d'Huez ooit gereden op de mountainbike? Probeer een lichtgewicht racefiets en sta verbaasd over hoeveel sneller en makkelijker je nog boven kunt komen. En als dat je allemaal te veel is kun je ook nog altijd een racefiets kopen om 's avonds een uurtje los te gaan rijden en na thuiskomst te denken: op een racefiets rijden is eigenlijk ook best wel leuk!




Tekst en foto's: Coen de Jongh

Met dank aan:
Cannondale Europe, www.cannondale.com
Kona Benelux, www.konabikes.com
Cosmic Sports, www.cosmicsports.com
Rijwielpaleis Bilthoven, www.rijwielpaleis.nl
Adventure Bikes, www.adventurebikes.nl

Geplaatst door:  Steelboy   36 reacties

© 1999-2008 Dirty Pages · Privacybeleid · Gebruiksvoorwaarden · Adverteren · Contact