klara
Geregistreerd op: 3-6-2004
Berichten: 291
|
 Geplaatst: Vr Jun 04, 2010 8:39 pm Onderwerp: Saarschleifen Bike Marathon |
 |
|
In de afgelopen jaren zijn Klara en Mirre echte fans geworden van de marathon in Saarschleifen. Beide kozen dit jaar voor de korte afstand (55km) en hebben de DP-shirts vooraan goed laten zien.
Mirre:
Enkele weken voor de marathon:
“Moeten we niet een overnachting regelen voor Saarschleifen?”
“Nee joh, we vinden wel iets als we daar zijn. We zorgen gewoon dat we er de zaterdag voor de marathon vroeg aankomen. Uurtje of 1 ofzo.”
Om half 10 ’s avonds kwamen we aan in Orscholz (plannen blijft lastig):
“Niet echt gelukt hè – dat uurtje of 1?”
“...”
Alle hotels in Orscholz bleken vol. Op internet zochten we adressen van bed & breakfasts op. Helaas, we hadden er al 11 gebeld, maar alle kamers waren ‘belegt’. De moed zonk me in de schoenen. Het werd donker. De enige fietsers die nog buiten in het dorp rond liepen, waren de langzame. Iedereen die morgen goed wilde presteren lag al in bed. Nog 1 telefoonnummer te gaan.
En daar was plek! Wat een geluk. Na een korte, maar goede nacht stond ik fris aan de start. Erg fris, want van warme zonnestralen was weinig sprake. ’s Nachts had het hard geregend. Het parcours was nat en glad. Binnen no-time was iedereen bruin van de modder.
Al snel lag ik tweede. Alleen de Duitse winnares van vorig jaar reed nog voor me. Tot halverwege, toen stond ze aan de kant met een lekke band. Dat was mooi, maar helaas kon ik er weinig van profiteren: ook ik kreeg pech. Schakelproblemen met al die modder. Mijn ketting kwam een paar keer flink vast te zitten en ook mijn voorste kleine tandwiel kon ik niet meer gebruiken waardoor ik omhoog moest lopen of fietsen in een zwaar verzet.
Door de Duitse werd ik dan ook weer ingehaald. Op een modderige afdaling zoefde ze me voorbij. Gelukkig wist ik de schade nog te beperken - 10 seconden na haar kwam ik over de streep.
Foto: www.sportograf.de
Klara:
Nog geen 3 uur had ik op de fiets gezeten, maar mijn lichaam leek erop vast te zitten. Mijn rug weigerde. Vanuit de gebogen positie kwam ik omhoog, maar dat deed PIJN! Hmm, moest ik nu dan maar naar huis fietsen?
Het rondje was leuk geweest. De regen had alles wat spannender gemaakt, maar zeker niet vervelend of erg zwaar. We werden alleen een 'beetje' vies. Aan de start werd ik nog even aan het twijfelen gebracht over mijn banden keuze (de "gewone" Black Panther). Ik had deze gekozen, omdat ik nog wel wist dat het rondje van Saarschleifen toch vooral over makkelijk paden ging. Bij de start werd toch gesproken over veel boomwortels. Had ik dan een ander rondje in mijn hoofd gehad? Nee, toch niet. Al snel gingen we met volle vaart over brede paden. In hoog tempo probeerde ik een groepje te vinden, maar helaas. De mannen waar ik tussen reed konden vaak harder klimmen en slechter dalen of waren sneller met afdalen en kwam ik weer tegen op de klim. Geen probleem, zo kon ik lekker mijn eigen ding doen. Af toe moest ik wat vallende mensen ontwijken. Daar was denk ik ook het moment geweest dat iets voelde in mijn rug, maar dat had verder geen problemen veroorzaakt voor het fietsen. De boomwortels kwam ik nog wel tegen tijdens het afdalen. Dat was geen probleem met mijn bandjes en ging eigenlijk best soepel. Zorgen voor niks dus.
Toen mijn klokje bijna aangaf dat ik er 3 uur op had zitten wist ik dat ik er wel bijna moest zijn. Naar verwachting zaten Mirre en Nicoletta voor mij, maar zou er nog een 3e vrouw zijn? Zo niet, dan reed ik misschien wel voor een podium plek?
Maar daar stond ik dan: gefinishd en met een pijnlijke en vastzittende rug. Zo zou ik niet eens het podium opkomen! Moeizaam heb ik mijzelf weer warme kleren aangetrokken en kon ik nog even op de uitlsagen lijst kijken. Daar bleek dat er toch nog een snelle Duiste dames ons was voorgebleven. Ik was 4e, maar met 8min achter nr 3 was ik eigenlijk wel tevreden.
De reis naar huis leek eindeloos. Ik kon niet lekker zitten en elke beweging deed pijn. Maandag bleken alle fysio's ook allemaal volgeboekt te zijn voor de rest van de week. Ik vreesde een moeizame week. Gelukkig werd de pijn toch al snel minder. In de plaats daarvan kreeg ik halverwege de week een luchtweginfectie. Het ging allemaal net zo goed! Deze week dus geen trainen (en weinig praten, want ik ben ook mijn stem kwijt) en vooral beter worden. Hopelijk kan ik dan zondag meedoen in Arnhem. |
|
Saarschleifen Bike Marathon
Zoeken
