2010 UCI World Cup #3 - Offenburg (D)

[Gary'sGirl]

Tijd voor de 3e wereldbeker van het seizoen in Offenburg-Rammersweier, de 'Poort naar het Zwarte Woud'. Samen met Coen vertrok ik donderdagochtend vroeg naar Duitsland, om na een lange autorit in het natte Offenburg te arriveren. Ik had zin in deze wereldbeker! Het werd voor mij eens tijd voor een leuke race en Offenburg beloofde een mooie, technische ronde. Ideaal voor veel plezier, toch?

Donderdagmiddag aangekomen, het was inmiddels droog, meteen wandelschoenen aan en geheel volgens onze nieuwe 'traditie': coursewalk. De ronde bleek inderdaad mooi, maar de regen van de afgelopen dagen had z'n sporen nagelaten... Om materiaal en mens te sparen, ging ik alleen een uurtje losrijden en op de fiets naar onze Ferienwohnung in Durbach. Via een leuk klimmetje over een smal, kronkelig, doodlopend weggetje, kwam ik bij - volgens mij - het meest idyllische valleitje van het Zwarte Woud!



Volgens het programma kon er vrijdag de hele dag vrij op het parcours getraind worden. 's Nachts was er nog een buitje gevallen en dat was goed te merken. Het was, zo mogelijk, nog modderiger dan de dag ervoor! Maar ondanks het glibberen, reden we eigenlijk alles meteen af. Op zich viel het ook wel mee: je gleed, als het ware, het juiste spoor in... Na 2 rondjes vonden we onze fietsen zwaar genoeg met al die extra klei en hielden we het voor gezien. Fietsen afspuiten en naar 'huis'...

Zaterdagochtend was er tijd voor nog wat training op het parcours. De zon scheen fel, het werd al lekker warm en dat had z'n effect: de ronde lag er zo goed als droog bij, alles was nu zeker prima te rijden. De afdalingen gingen vlekkeloos en ik zat lekker op de fiets. Tot ik aankwam bij de 'Wolfsdrop'. De eerste poging mislukte doordat Coen onderaan in de strobalen terecht was gekomen en ik in een reflex bijstuurde, gezellig met z'n tweeën in de strobalen... Wat er bij de 2e poging precies gebeurde weet ik niet; voor ik het wist lag ik wederom onderaan, maar helaas niet voordat mijn enkel weer eens *krak* deed... Ik vreesde het ergste en de EHBOers lieten ook niets aan het toeval over: ik werd meteen naar het ziekenhuis gebracht.

Gelukkig bleek daar dat er niets gebroken was. Van mijn enkelbanden was, echter, niet veel meer over... Zo weinig dat mijn botten in mijn enkel te ver uit elkaar staan. Na wat onderzoek mocht ik, 2 röntgenfoto's, een paar krukken en een halve apotheek aan pijnstillers rijker, het ziekenhuis weer verlaten. Volgens de arts kon ik zelf het best bepalen of ik zondag zou kunnen starten...

Nou, dat deed ik dus... Met een bizarre hoeveelheid medicijnen in mijn lichaam stond ik zondagochtend om 10.45u precies aan de start. Samen met ruim 100 andere dames... Ik voelde me sloom en ontspannen, en vond ook alles grappig. De medicijnen deden hun werk! Hihi...



Zoals te verwachten was, ging de race zelf niet goed: door de medicijnen kon ik niet diep gaan en trok alles een beetje in een waas voorbij. Al in de eerste ronde voelde ik af en toe mijn enkel, dwars door alle pijnstillers heen. Ik voelde in mijn kuit het bot af en toe verschuiven: Geen fijn gevoel! Rustig aan doen en vooral ook géén risico's nemen! De lastigste afdalingen liep ik dus, ook niet bepaald een pretje, maargoed... Na 2 volle ronden 'toeren', werd ik volgens de 80% regeling al uit de race gehaald. Ik was klaar, en dat was maar goed ook!


De langste klim in het parcours, naar de 2e lastige afdaling 'North Shore', diep gaan zat er niet in vandaag... Dan maar babbelen met de fotografen langs het parcours: 'Hey Irmo!'


De 'Wolfsdrop', daar waar het mis ging tijdens de training, zaterdag. Zondag tijdens de race 'liep' ik 'm maar...

[mateis]

Zow... Klinkt niet heel lekker.

Echt wel dapper van je om te starten, maar ook verstandig? Ik snap het wel heel goed: je bent er dan immers toch met alle voorbereiding van dien.

Al ideeen over hoe hiermee nu verder? Tijd om de eerste seizoenshelft af te sluiten?

Sterkte!

[Gène]

Ik vind het op z'n zachts gezegd "niet slim". Als ik je trainer was had ik je de wind van voren gegeven als ik had geweten dat je was gestart met uitgerekte enkelbanden. Géén risico's nemen is in mijn ogen met een dergelijke blessure gewoonweg niet starten. Hoe kl*te dat ook is.

Nog een tip: niet meer inrijden op de racedag. Klinkt gek, maar in wedstrijd situaties ga je vaak harder en ben je geconcentreerder. Je zult dan minder snel stuurfouten maken. Zo heb ik eens iemand over de kop zien gaan in een afdaling tijdens het inrijden. Die hele wedstrijd heb ik die afdaling niet volluit durven rijden. Probeer dus een dag eerder de ronde te rijden en te voet alle technische punten te bekijken.

Beterschap en een spoedig herstel!
_________________
Trotse eigenaar van de Dirty-Pages Zuurpruimaward 2009!

[JeroenK]

Ehh... Gene, over je 2e opmerking: Misschien moet je haar verhaal lezen ipv alleen plaatjes kijken.

Hint: Donderdag COURSE WALK, zaterdag: Crash, zondag: Wedstrijd. Bovendien, Kiona hoef je voor wat betreft verkenning en technisch rijden weinig te vertellen.

[Gary'sGirl]

[Gène]

Kiona: Oké, niet goed gelezen inderdaad Dat stukje over de course-walk had ik gemist. Al raad ik je nog steeds mijn tip aan, om niet (teveel) in te rijden. Zeker omdat je tijdens deze periodes niet tot wedstrijd snelheid komt. Vaak wordt er teveel op de voorganger gereden, lijnen volgen e.d. Naar mijn beleving stijgt iedereen tijdens de wedstrijd een beetje boven zich zelf uit en neemt meer risico, maar is ook veel meer geconcentreerd. Er worden dus ook betere lijnen gekozen, of kan je deze zelf rijden.

Uit verhaal maakte ik op dat deze blessure nieuw was, naast de arm die nog wel eens uit de kom wil komen. Daarbij, of je start met oude blessures of niet, lijkt het me niet "verstandig" om half medicijn dronken aan de start te staan. Concentratie problemen en niet tot de max kunnen rijden, zijn genoeg signalen die deelname aan de race niet ideaal maken. Dus ook weer de kans op vallen en blessures verhogen.

Misschien ben ik te direct, misschien moet ik helemaal mijn mond houden, maar dit is het zelfde wat ik tegen iedereen zou zeggen. Ik wil je ook niet aanvallen, alleen krijg je door dit blog ook meer exposure, dus heb je ook een verhoogde kans op kritiek.
_________________
Trotse eigenaar van de Dirty-Pages Zuurpruimaward 2009!

[JeroenK]

[mateis]

Hmmm, vervelende blessure, maar als je het daarmee moet doen, dan moet je het daarmee doen.

Over het niet dragen van band/tape tijdens crash: dat spul geeft naar mijn ervaring vooral een veilig gevoel en ondersteuning bij gewone bewegingen, op het moment dat je er echt doorheen gaat helpt dat niet zo heel veel. Dat zou ik me dus niet kwalijk nemen.

[Metatron]

@Gené: Parcoursverkenning ? Altijd !!

Echter na 3x een weigering of mislukking: laat het het voor wat het is. Dan is de kans groot dat je de techniek niet voldoende beheerst of dat het een "Angstgegner" wordt. De techniek leer je niet meer voor de wedstrijd.

Maar ik geloof niet dat dat het geval is bij Kiona.

Waar ik me wel over verbaas is het effect van de medicijnen die Kiona beschrijft: sloom, ontspannen en lacherig.

Dat zijn effecten die je niet kunt gebruiken in parcoursen zoals Offenburg. Overigens überhaupt niet in wedstrijden, je reflexen nemen af en daarmee worden de risico's groter.

[Gary'sGirl]

@Gène: Kritiek mag je uiten, hoor... Het is een openbaar forum, dus je bent sowieso vrij om je reactie te plaatsen, of dat nu direct is of niet. Prima! Daar leer ik ook weer van... Maar hetzelfde openbare forum geeft mij ook weer gelegenheid daarop te reageren! Misschien had ik moeten zeggen: 'even ter verklaring' ipv 'verdediging', ik beschouwde jouw reactie namelijk niet als aanvallend.

Je hebt gelijk voor wat betreft het punt dat uit mijn verhaaltje niet blijkt dat het om een oude blessure gaat. Ook de verhoogde kans op vallen a.g.v. mindere concentratie door medicijngebruik; helemaal waar! Vandaar ook dat ik dat risico beperkte door afdalingen te lopen die ik normaal gesproken zelfs onder de slechtste omstandigheden (bijv. vrijdag in de drek) gewoon gereden had!

Voor wat betreft het verkennen/trainen/inrijden op het parcours deel ik je mening dan weer niet... De parcoursen die je bij wereldbekers voorgeschoteld krijgt zijn wel van andere orde dan wat je hier in Nederland ziet, of zelfs bij Duitse marathons.
Ik had op vrijdag maar 2 rondjes verkend in de nattigheid en wilde op zaterdag 1 à 2 rondjes rijden onder droge omstandigheden, dat is m.i. voor een wereldbeker nog erg weinig! Er zijn genoeg renners die 2 à 3 dagen achter elkaar 4 rondjes per dag verkennen... En dan heb ik het echt over doorgewinterde wereldbekerracers, niet alleen de 'nieuwelingen' in het circuit.

Dat van die verhoogde concentratie en het 'boven jezelf uitstijgen' tijdens races heb ik dan wel weer veelvuldig ondervonden!

Ow ja... En Mirre is van de arm uit de kom, ik ben van de slappe enkelbanden en Bas en Klara zijn volgens mij van de gebroken botjes...

[Gary'sGirl]

[Jurriaan]

Kiona tot nu is het niet jou seizoen. (understatement)
Kl*te, that's it.

Succes met de 2de helft van het seizoen, de eerste helft maar snel afsluiten.
_________________
MTB vereniging Nieuwegein, IJsselstein, Houten, Utrecht

[bartje325i]

Tsjee wat een toestanden weer

Hopelijk heb je binnenkort weer eens wat geluk op de fiets.
Beterschap Kiona.
_________________
The trail starts here

[[HEAD]MarxNL]

Ik hoop dat je ondanks je tegenslag er wel plezier in blijft houden

[Exar]

Gene toch! Inrijden op een WorldCup-parcours: zo veel mogelijk! Enige beperking inderdaad is dat je niet te moe wil worden. De oplettende toeschouwer zag b.v. de avond voor de WC in Houffalize Christoph Sauser nog inrijden.

Voor Kiona: fysiotherapie, tapen, en compressiekousen. Dat laatste vooral omdat je er geen voorstander van bent

[TF]

Hallo!

Vervelend joh zoiets en ook pijnlijk! Tof om te zien hoe je ermee omgaat! Ik ga altijd echt op mn plaat als ik achter Coen aanrij een technische afdaling in, ik vind dat best risky gedoe on raceday van je

Welke kant is het dan? Alsin je van en op de fiets spring been zegmaar, ik durf zelf niet voluit meer op mn linkerbeen te springen als ik eraf moet.

En ook wil ik graag weten wat die arts je dan precies had meegeven.. ik ben wel benieuwd naar de bijsluiter! Voor een keertje inderdaad wel lachen zulke bijwerkingen maar wel beetje raar verhaal, ik geloof niet dat je in nederland zomaar iets voorgeschreven krijgt als je met je verotte enkels bij de eerste hulp komt.

Dan nog wat off topic gemurmel... de oplossing zou dus zijn om op een gemotoriseerde mtb het parkoers te verkennen vanwege de energiebesparing. Daarmee doel ik op dat topic van Boss elders op dit forum. Zou ideaal zijn toch? Mag dat van de UCI? Een speciale parkoersverkenbike?

lators..
_________________
/Toby Toby ik heb vlinders in mn buik

[Gary'sGirl]

@TF: Het is idd mijn op/af-spring-been... Ik heb geen idee of ik er voorzichtiger mee word. In het begin nog wel, natuurlijk, want nu doen dat soort bewegingen nog gewoon pijn. Maar of dat beter wordt...

Over die medicijnen: volgens mij wordt in NL ook meteen diclofenac voorgeschreven voor dit soort pijn(tjes). En nog een flinke pijnstiller waarvan ik de naam ben vergeten. Niks geks dus. Ik denk dat ik gewoon 'gek' ben, in de zin van dat ik gewoon niet tegen 'drugs' en alcohol kan. Dus ook niet tegen pijnstillers. Ik word ook al high van een flinke dosis ibuprofen!

En nee... 2010 is idd nog niet mijn seizoen!

[TF]

Aha ok je op/af springbeen... nouja je rijdt dusdanig goed dat je bijna niet van de fiets afhoeft toch Vraag me af of "springbeen" telt bij Scrabble?

Getverdemme Diclofenac! Ik weet genoeg Spreek je in de teamtent en revalideerse!
_________________
/Toby Toby ik heb vlinders in mn buik