Information about Dirty Pages in English
Nickname   Wachtwoord 

  [special] Bike trips; Ongerept Slovenië ZoekenZoeken

Plaats reactie    Dirty Pages forum index -> Nieuwsberichten reacties
Auteur Bericht
DeKerfs



Geregistreerd op: 29-10-2001
Berichten: 7014

BerichtGeplaatst: Do Jun 12, 2008 8:29 pm    Onderwerp: [special] Bike trips; Ongerept Slovenië Reageer met quote

Al kijkend naar de kalender met mountainbike World Cup evenementen valt Maribor mij altijd op. Waarom? Op de eerste plaats omdat het zo ver weg lijkt. Immers, Slovenië, dat is voormalig Joegoslavië en dat was altijd 'ver weg' in mijn gedachten. Een blik op de kaart bevestigt dit deels; het ligt slechts 135 kilometers verwijderd van Belgrado. Des te meer opvallend is dan de afstand tot Utrecht; met circa 1100 kilometer is het eigenlijk helemaal niet eens zo ver weg! Op de tweede plaats komt dan de gedachte dat er ook wel wat bergen moeten zijn in dat 'verre land', immers een Downhill en 4X World Cup wordt doorgaans niet op het eerste de beste aarzelende glooiing in het landschap verreden. De wereld beker werd verreden op een deel van de bergketen Pohorje, wat best gezien kan worden als de laatste hoge uitloper van de Alpen. Voor een enkeling is Slovenië bekend als het doorreis land naar Kroatië, maar niet zo zeer als vakantieland voor de mountainbiker. Eigenlijk vreemd, want dit land, wat vaak als de 'zonnige zijde van de Alpen' gezien wordt, huisvest een groot aantal mogelijkheden.




Op uitnodiging van FB Travels trokken we na ons bezoek aan de World Cup te Maribor, naar het zo'n 80 kilometer westwaarts gelegen gebied Koroška. Koroška is het Sloveense deel van wat we in Oostenrijk kennen als Karinthië. Het grootste verschil met het Oostenrijkse deel is echter de bevolkingsdichtheid. Van de circa 2 miljoen mensen die Slovenië telt, woont het merendeel voornamlijk niet in Koroška. Je merkt dit aan alles, er zijn weinig wegen en de wegen die er zijn zijn smal en zeker niet van de laatste ZOAB soort. Ze zijn vooral leeg. Slovenië is grotendeels bebost en de natuurpracht maakt in dit iet wat desolaat aandoende deel een grote indruk. De bossen zijn divers, erg groen, weelderig en vooral ongerept. Hmm, zijn er hier dan überhaupt wel paden om te mountainbiken? Via een 5 kilometer lang gravelpad de bergen in komen we aan bij de vakantie farm van de uiterst gastvrije en rustige Sloveen 'Dixi'. Met deze farm als uitvalsbasis zullen we in de komende 3 dagen ontdekken of er inderdaad hier 'wat te mountainbiken valt'.

Op het randje
Omdat we beperkt de tijd hebben en de gids ons zoveel mogelijk van dit gebied wil laten zien zullen we veel van de lange klimmen per shuttle overbruggen. De shuttle is ook deels bedoeld om het gebied aantrekkelijk te maken voor zowel de iet wat minder geoefende cross country rijder en de meer freeride en downhill-georienteerde rijder. De diversiteit van het gebied wordt in de eerste rit al goed zichtbaar. Zodra we van het gravelpad afgaan, worden we getrakteerd op een mooie afwisseling van steile, af en toe toch wel verradelijk technische afdalingen en goed berijdbare stukken bergop, waarbij je het ene moment op rotsondergrond en een paar bochten later over sompige Ardennen-achtige bosgrond rijdt. Elke opening in het dichte groene dak waar we onder door rijden geeft een briljant uitzicht en ondanks opperste concentratie op het te volgen pad, betrap ik mezelf geregeld op het uitbrengen van kreten als ' wow!', 'gaaf!' en alle verwante superlatieven, die ik gewoonweg niet kan onderdrukken. Telkens worden we verrast met een geheel nieuw uitzicht, niet slechts een variatie op de vorige dia in de View-master. Na een glooiend pad langs de bosrand, duiken we een snelle, brede afdaling in met mooie opkanten -type bobsleebaan- om af en toe mee te nemen en wat 'luchtruim' te verkiezen, om uit te komen bij een pittoresk kerkje met een eetgelegenheid. 'Morgen rijden we op ditzelfde punt, maar dan 500 meter lager', aldus de gids. Wat dat te betekenen had, liet ons gissen tot de dag er op, nu maar even genieten van het uitzicht en een versnapering.



Het pad vanaf het kerkje leidt verder over de rug van de berg en wordt smaller en smaller. Links en rechts van ons wordt het hoe langer hoe steiler en ik bespeur een lichte tinteling in mijn voeten. Owjah, hoezeer ik er niet aan toe wil geven, ik heb hoogtevrees... De singletrack lijkt plots in eens het diepe in te duiken en via een aantal scherpe haarspeld bochten komen we onderaan de berg, waar onze shuttle ons opwacht om ons naar een volgend deel te brengen. Nog onder de indruk van het zojuist bereden pad over de bergkam, weet de gids ons te vertellen dat we nu een échte 'ridge ride' tegemoet gaan. De avond is inmiddels al wat ingezet en zodra we tijdens de tweede rit van de dag op een mooie open weide komen, maant de schitterende lichtval ons tot een pauze en is het uitzicht er wederom een waar een schilderij van Bob Ross helemaal kinderspel bij lijkt.... In de verte zien we ons 'toetje' van vandaag, de beloofde 'ridge ride'.



De adrenaline begint al te stromen bij de aanblik van het dunne randje waar we iets later op hoge snelheid overheen zullen balanceren. Links van ons de steile bergwand omhoog, rechts een diepe, héle diepe afgrond. Niet echt het moment om met volle teugen te genieten van het uitzicht en de diepte rechts van ons. De nodige scherpe bochtjes en rotsblokken vergen aandacht en over de gevolgen van een klein stuurfoutje denk je liefst, zeker nu, niet na. Zoals veel paden in dit gebied, heeft ook deze 'ridge ride' een erg mooie 'flow' en je vindt dus snel een lekker ritme waarop snelheid, bochten en obstakels harmonieus samen en in elkaar over gaan. De pure kick die deze 'flow' geeft op een pad met zo'n spectaculair uitzicht en gevoelsmatig hoog risico gehalte, deed me herinneren aan de Top Gear aflevering waarin Richard Hammond een Bowler Wildcat bestuurde en de fabuleuze tekst 'I am a driving God!!' uitsprak... Zo ver wil ik niet gaan, daar ken ik mijn capaciteiten te goed voor, maar ik bespeur enige herkenning in de euforische, haast emotionele (...) gevoelens na het heelhuids afrijden van deze fabuleuze singletrack....

Niet erover maar erdóór
Technisch iet wat minder spectaculair, werden we op de tweede dag voorzien van nog meer mooie uitzichten tijdens de panorama-toer, waarbij met elke kilometer het uitzicht al maar indrukwekkender werd. Aan de overzijde kijken we naar besneeuwde bergtoppen, die de grens vormen met Oostenrijk en hebben een mooi, spectaculair overzicht over een diversiteit aan dalen die dit gebied zo kenmerken. De tocht begint bij de hoogst gelegen boerderij van Slovenië en eindigt bij een andere, vooral afgelegen boerderij waar de tijd haast nog geen vat op heeft weten te krijgen. Door de geïsoleerde ligging van veel van dit soort boerderijen zijn ze, met name in de wintermaanden, erg op zichzelf aangewezen. Ze voorzien in eigen levensonderhoud en we krijgen dan ook een meer dan appeteitelijke lunch aangeboden met enkel huisgemaakte melk- en vleesproducten.





Veel van de singletracks in deze omgeving zijn er al van oudsher. Ze verbinden diverse in- en uitgangen van een ruim 800 kilometer tellend mijnenstelsel waar sinds de middeleeuwen lood en zink gedolven werd. Naast de vele kilometers singletrack is er inmiddels een relatief vlak fietspad beschikbaar voor degene die niet óver de berg wenst te rijden. Het fietspad vergt wel een extra laag kleding en een goede lamp, aangezien dit 6 kilometer lang pad eigenlijk gewoon een oude mijngang is. Onderweg stoppen we op diverse plaatsen waar ons uitleg wordt gegeven over het werken in de mijn. Op de helft van de toer stoppen we en worden we herinnerd aan dat wat ons gisteren werd verteld bij het pittoreske kerkje.... Juist, exact 500 meter boven ons. Technisch niet het meest uitdagend, maar het idee 500 meter steen boven je te hebben en in een tunnel van net 2 meter breed op hoge snelheid door de duisternis te rijden, is wel een unieke ervaring. Ik kan me menig bergbeklimming herinneren waar ik graag de mogelijkheid had om dóór de berg te rijden, in plaats van er overheen. Uiteraard wordt ook deze rit afgesloten met een briljante afdaling, waarbij de 'flow' van het pad verslavend begint te werken.



Rewind and replay
We zitten inmiddels op de derde en laatste dag van dit avontuur. Ik kan hier nog een pagina vullen met een gedetaileerde beschrijving van wat we gereden hebben, maar dat zou een 'meer van 't zelfde'-verhaal worden. Al hoewel, eigenlijk is nog geen enkele rit hetzelfde geweest en is het ene pad nog fraaier dan het vorige. Dat lijkt de troef van dit gebied. De eerder genoemde diversiteit maakt dat je verspreid door dit gebied enorm veel indrukken op doet en je uitgedaagd wordt om verder te blijven gaan, of liever, om verder te blijven ontdekken. Vermoeidheid speelt ook niet zo'n rol. Je wordt haast eerder moe van de opeenstapeling van het uitspreken van superlatieven van 'wow', 'gaaf' en andere bejubbelende kreten die gewoon onmogelijk binnen te houden zijn.



Als traktatie krijgen we op de laatste avond op Dixi's boerderij door de zoon des huizes een DVD voorgeschoteld. Gemaakt door 'enkele pubers' uit de regio die op eigen wijze en met beperkte middelen een eigen bike film hebben gemaakt. Woorden zeggen lang niet zo veel als foto's, maar zelfs foto's doen nog geen recht aan de indrukken die we op hebben gedaan in dit unieke gebied. De film is echter wel een mooie, korte kijk op wat dit nog in ontwikkeling zijnde gebied te bieden heeft. Een preview en een versie met lage resolutie van de film 'Seven' is te downloaden via hun website en is een echte aanrader. Met name het eerste deel van de film is opgenomen in het deel waar we op de eerste dag gereden hebben. Het is lastig om van deze trip één hoogtepunt als absolute topattraktie uit te kiezen, maar de 'ridge ride' die je in dit deel van de film een aantal keren voorbij ziet komen, maakte toch wel een erg diepe indruk.

Na de DVD voorstelling nemen we weer plaats in het tuinhuis van Dixi, en we genieten onder het genot van op de boerderij gemaakte appelcider nog een laatste maal van het schitterende uitzicht over de vallei, terwijl de zon langzaam verdwijnt achter de dominante Peca aan de horizon. Met de laatste zonnestraal in ons aangezicht kunnen we maar één conclusie trekken. De totale rust, de ongerepte, wilde en vooral uitgestrekte natuur en bovenal de gastvrijheid van de Sloveense bevolking gecombineerd met de pracht van de natuur en overvloedig aanwezige schitterende singletrails met hun natuurlijke 'flow' werkt verslavend. Eén ding staat dan ook zeker vast; ik kom hier zéker terug voor minstens eenzelfde dosis....


Tekst: Jeroen van den Brand
Foto's: Ruben Boer & Jeroen van den Brand - Pierre Hilgers & Christophe Meurice; O2bikers Magazine

Met dank aan en voor meer informatie: Jarno Hoogland - FB Travels
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur e-mail AIM naam Bekijk de bikes van deze gebruiker
k@tze



Geregistreerd op: 8-7-2001
Berichten: 2688

BerichtGeplaatst: Ma Jul 14, 2008 9:25 am    Onderwerp: Reageer met quote

Leuk artikel, hmmm hmmm hmmm, ziet er goed uit daar. Een mogelijk volgend vakantie doel erbij.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur e-mail Bekijk de bikes van deze gebruiker
didadunlop



Geregistreerd op: 16-9-2005
Berichten: 4533

BerichtGeplaatst: Ma Jul 14, 2008 10:37 am    Onderwerp: Reageer met quote

ja ik vind het er ook goed uitzien.


Alleen wel een pokke eind rijden.
_________________
Ga verdomme met je crossmotor op een crossbaan rijden en niet op een MTB route! Asociale klojo.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de bikes van deze gebruiker
Trekrules



Geregistreerd op: 3-3-2007
Berichten: 3704
Woonplaats: Sleen

BerichtGeplaatst: Ma Jul 14, 2008 11:20 am    Onderwerp: Reageer met quote

idd niet om de hoek om effe snel te kunnen biken
_________________
Downhill is where it’s at – real proper scrambling on tracks rougher than Ryan Gigg’s home life
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de bikes van deze gebruiker
jarnö



Geregistreerd op: 10-7-2003
Berichten: 220
Woonplaats: Geneve, Zwitserland

BerichtGeplaatst: Wo Jul 16, 2008 10:08 pm    Onderwerp: Reageer met quote

didadunlop schreef:
ja ik vind het er ook goed uitzien.


Alleen wel een pokke eind rijden.


Utrecht - Garda meer is verder hoor ...

Very happy

Maar inderdaad het is niet even biken in de ardennen.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur e-mail Bekijk de homepage Bekijk de bikes van deze gebruiker
BartGast



Geregistreerd op: 26-9-2007
Berichten: 120
Woonplaats: Den Haag

BerichtGeplaatst: Do Jul 17, 2008 9:03 am    Onderwerp: Reageer met quote

Je zal maar in Den Haag wonen .. dan is zon beetje alles TE ver weg Sad

Maar dit gebied ziet er strak uit!!
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de bikes van deze gebruiker
Berichten van afgelopen:   
Plaats reactie    Dirty Pages forum index -> Nieuwsberichten reacties
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Forum powered by phpBB © 2000-2007 phpBB Group
© 1999-2008 Dirty Pages · Privacybeleid · Gebruiksvoorwaarden · Adverteren · Contact